|
 گوگلي المو ماركوني مخترع راديو در سال 1874 در شهر بولوني ايتاليا به دنيا آمد. او از خانوادهاي مرفه بود و معلمان و مربيان خصوصي تعليم و تربيت او را به عهده داشتند.
ماركوني در سال 1894 و به سن بيست سالگي مطالبي درباره آزمايشهاي انجام شده توسط هنريش هرتز خواند. آن آزمايشات به وضوح وجود امواج نامرئي الكترومغناطيسي را كه با سرعتي معادل سرعت نور در فضا حركت ميكردند، نشان داده بود.
بلافاصله اين فكر براي ماركوني پديد آمد كه ميتوان بدون استفاده از سيم از اين امواج براي فرستادن علائمي به فواصل دوردست بهره گرفت. اين امر امكاناتي را براي ارتباطات فراهم ميكرد كه در استفاده از تلگراف با سيم ميسر نبود. از جمله اينكه با اين روش ارسال پيامها براي كشتيهاي در حال حركت در درياها ممكن ميشد.
تا سال 1895 تنها با يك سال تلاش ماركوني موفق شد وسيله لازم براي اين كار را بسازد. در سال 1896 ماركوني وسيله مزبور را در انگلستان به نمايش گذاشت و توانست اولين امتياز انحصاري اختراع خود را دريافت نمايد. ماركوني سريعاً يك شركت تأسيس كرد و در سال 1898 اولين راديوگرام (ماركوني گرام) ارسال شد. سال بعد او توانست پيامهاي بيسيم را به آن سوي كانال مانش بفرستد. با اينكه در سال 1900 مهمترين امتياز خود را دريافت نمود ولي همچنان به كار خود ادامه داد و براي بهبود و تكميل اختراع خود تلاش كرد. در 1901 او موفق شد يك پيام راديو به آن سوي اقيانوس اطلس، از انگلستان به نيوفونلند، بفرستد.
اهميت اين اختراع جديد در يك حادثه غمانگيز به خوبي آشكار گرديد. در سال 1909 كشتي «اس.اس.ريپوبليك» در تصادفي صدمه ديد و غرق شد. از طريق پيامهاي راديويي كمك خواسته شد و تمام سرنشينان كشتي بجز 6 نفر نجات يافتند. در همين سال ماركوني به خاطر اختراعش برنده جايزه نوبل شد. در سال بعد ماركوني موفق شد پيامهاي راديويي را از ايرلبند به آرژانتين، يعني نسافتي بالغ بر شش هزار مايل بفرستد.
تمام اين پيامها با روش خط و نقطه (مورس) فرستاده شده بود. اينك مشخص گرديد كه صدا را نيز ميتوان به وسيله راديو منتقل كرد. ولي اين كار تا سال 1915 عملي نشد.
انتشارات راديويي در مقياس تجاري تنها در اوايل دهه 1920 آغاز گرديد ولي پس از آن خيلي زود توسعه يافت و همگاني شد.
اختراعي كه حقوق انحصاري آن فوقالعاده با ارزش بود بدون ترديد برخي درگيريهاي حقوقي و قضايي را برميانگيخت. اما تمام اين مرافعات و دادخواهيها با رأي صريح دادگاهها در سال 1914 مبني بر حق اولويت ماركوني به خاموشي گراييد.
در سالهاي بعد ماركوني تحقيقات مهمي در باب موج كوتاه و مخابرات مايكروويو انجام داد. او در سال 1937 در شهر رم درگذشت.
از آنجا كه ماركوني تنها به عنوان يك مخترع معروف ميباشد بديهي است كه تأثير او نيز مناسب با اهميت راديو و تبعات مستقيم آن خواهد بود. (ماركوني تلويزيون را اختراع نكرد اما اختراع راديو گامي مهم براي اختراع تلويزيون بود و بنابراين منصفانه خواهد بود اگر قسمتي از اعتبار اختراع تلويزيون به ماركوني داده شود). روشن است كه ارتباطات بيسيم در دنياي نوين از اهميت ويژهاي برخوردار است. در انتقال اخبار براي سرگرمي و تفريح، مقاصد نظامي، تحقيقات علمي و انجام وظايف و بسياري موارد مقاصد ديگر از بيسيم استفاده ميشود. اگر چه براي برخي موارد ميتوان از تلگراف، كه نيم قرن قبل اختراع شده بود، استفاده مشابهي كرد اما در بسياري از موارد راديو بيرقيب است و چيزي را نميتوان جانشين آن كرد. با استفاده از آن ميتوان با اتومبيلهاي در حال حركت، كشتيها در درياها و هواپيماهاي در حال پرواز و حتي سفينههاي فضايي ارتباط برقرار كرد. اختراع راديو بسيار مهمتر از اختراع تلفن ميباشد. پيامي كه با تلفن فرستاده ميشود با راديو نيز ميتوان ارسال كرد در حالي كه با راديو ميتوان با نقاطي ارتباط برقرار كرد كه امكان تماس تلفني وجود ندارد.
با توجه به اين نكته و از آنجا كه ارتباط بيسيم بسيار مهمتر از ارتباط تلفني است ماركوني در ردهاي بالاتر از گراهامبل قرار ميگيرد. اگر اديسون كمي بالاتر از ماركوني قرار داده شد به اين دليل است كه او صاحب اختراعات متعدد و زيادي بود هر چند هيچكدام از آنها به تنهايي اهميت و ارزش راديو را نداشتند. از آنجا كه راديو و تلويزيون تنها قسمت كوچكي از موارد استفاده عملي از كارهاي نظري ماكسول وفاراده ميباشد بنابراين منصفانه است كه ماركوني پايينتر از آن دو تن قرار داده شود. اما با توجه به اينكه معدودي از بهترين چهرههاي سياسي تأثيري مشابه به تأثير ناركوني بر جهان داشتهاند بنابراين ماركوني را بايد سزاوار و شايسته رده بالايي در اين فهرست دانست.
کتاب تاثیرگذارترین های تاریخ
|
